(1) Zabranjena je upotreba antimikrobnih ljekova:
1) rutinski ili kao zamjena za loše higijenske uslove, neadekvatan uzgoj životinja ili nedostatak brige za životinje ili kao zamjena za loše upravljanje gazdinstvom;
2) radi podsticanja rasta ili za povećanje prinosa kod životinja;
3) za profilaksu, osim u izuzetnim slučajevima za davanje pojedinačnoj životinji ili ograničenom broju životinja kad je rizik od infekcije ili zarazne bolesti veoma visok i kad je vjerovatno da će posljedice biti ozbiljne, a upotreba antibiotika za profilaksu mora da bude ograničena na davanje samo jednoj životinji, pod uslovom iz ove tačke;
4) za metafilaksu, osim kad je rizik od širenja infekcije ili zarazne bolesti u grupi životinja visok i kad nijesu dostupne druge odgovarajuće alternative.
(2) Organ državne uprave nadležan za poslove veterinarstva može naredbom dodatno ograničiti ili zabraniti upotrebu određenih antimikrobnih ljekova ako je to opravdano i u cilju sprovođenja nacionalne politike za smanjenje antimikrobne rezistencije.
(3) Uprava daje smjernice u vezi sa alternativama iz stava 1 tačka 4 ovog člana i aktivno podržava razvoj i primjenu smjernica koje doprinose razumijevanju rizika povezanih sa metafilaksom i kriterijumima za započinjanje metafilakse.
(4) Ljekovi koji sadrže antimikrobne supstance koje su rezervisane za upotrebu kod ljudi u skladu sa članom 25 stav 1 tač. 2 i 3 ovog zakona, ne smiju se primjenjivati u skladu sa čl. 304, 305 i 306 ovog zakona.
(5) Listu antimikrobnih supstanci koje se ne smiju koristiti suprotno uslovima iz dozvole za lijek i antimikrobnih supstanci koje se smiju koristiti pod određenim uslovima suprotno uslovima iz dozvole za lijek u skladu sa čl. 304, 305 i 306 ovog zakona, koju utvrđuje Evropska komisija, organ državne uprave nadležan za poslove veterinarstva objavljuje u „Službenom listu Crne Gore“.
(6) Organ državne uprave nadležan za poslove veterinarstva obavještava Evropsku komisiju o ograničenju ili zabrani iz stava 2 ovog člana.